BU BÖYLE GİTMEZ

Ben mi değişiyorum, koşullar mı yoksa? Değişen çevremdeki insanlar mı ya da? Bir şeylerin aynı olmadığı kesin. Ben eski ben olamıyorum  çünkü. Eski neşemi bulamıyor, eski keyfi alamıyorum   çevremden, insanlarımdan, dostlarımdan. Eski anlayışım yok, hala anlayışlı gibi görünüyorsam duyarsızlıktan  , sabır bile değil altında yatan. Olağanüstü bir atalet içindeyim. Yapmam gereken onlarca iş var bense yatmaya bile üşeniyorum,kalkmayı sormayın bile. Sadece yapmaktan kaçamadığım  şeyleri yapıyorum.  

Bir savaş halindeyim içimde. Şu üç satırı yazabilmek için  3  saattir cephedeyim.İlk cümleyi yazdıktan sonra tam bir saat bekledim. Sonra oğluma bakmaya gidip yanına uzandım, bir süre sonra tekrar bilgisayarın başına geçtim. İlk cümleyi 10 kez daha değiştirip sonunda ilk yazdığım hale döndürdüm. Sonra tekrar yazıyı bıraktım, kotukta uzandım uyumadan kalkıp bir daha bilgisayarın başına geçtim. Yazdığım şu üç satır, karşı cepheye karşı alınmış geçici bir zafer gibi.  Pilim çoktan tükendi ama bu yazıyı da bitirememeyi yediremiyorum kendime, zorluyorum o yüzden. Bloga ne zamandır yazmadım bilmiyorum. Tefrika bile yayınlamadım, bilgisayara geçmenin zorluğundan. BU BÖYLE GİTMEZ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!